SKD - Sankcja Kredytu Darmowego

Sankcja Kredytu Darmowego (SKD)

1. SKD

Rok 2024 przyniósł wysoki wzrost sporów konsumenckich na linii Kredytobiorcy vs Bank w zakresie kredytów gotówkowych. Sankcja Kredytu Darmowego (SKD) to jedno z narzędzi ochrony konsumenta w kredytach konsumenckich, regulowana m.in. przez:

  • Ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim,
  • Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę rady 87/102/EWG,
  • Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2225 z dnia 18 października 2023 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę 2008/48/WE.

2. Kto jest uprawniony do skorzystania z Sankcji Kredytu Darmowego (SKD):

  • konsument, który zawarł z kredytodawcą umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, (art. 3 ust. 1 u.k.k.),
  • konsument, który zawarł umowę o kredyt niezabezpieczony hipoteką, który jest przeznaczony na remont domu albo lokalu mieszkalnego, w tym w wysokości większej niż 255 550 (art. 3 ust. 1a u.k.k.),

3. Najczęstsze naruszenia wynikające z ustawy to m.in.:

  1. art. 30 ust. 1 pkt 7 u. o k.k. – naruszenie polegające na nieprawidłowym określeniu całkowitej kwoty do zapłaty kredytu, spowodowanej nieprawidłowym wskazaniem RRSO, bowiem najczęściej wysokość RRSO jest obliczona od nieprawidłowej kwoty kredytu (uwzględniając w całkowitej kwocie kredytu również środki faktycznie nieprzekazane Kredytobiorcy w postaci prowizji),
  2. art. 30 ust. 1 pkt 6 u. o k.k. z zw. z art. 30 ust. 1 pkt 7 u. o k.k. – naruszenie polegające na nieprawidłowym obciążeniu Kredytobiorcy odsetkami umownymi od kredytowanych kosztów kredytu tj. prowizji czy ubezpieczenia prowadzące jednocześnie do nieprawidłowego określenia RRSO w umowie,
  3. art. 30 ust. 1 pkt 6 u. o k.k. – naruszenie polegające na braku wskazania jasnych i precyzyjnych warunków stosowania stopy zmiennego oprocentowania oraz warunków i procedury zmiany oprocentowania,
  4. art. 30 ust. 1 pkt 10 u. o k.k. – naruszenie polegające na uzależnieniu przez Bank możliwości zmian w tabeli opłat i prowizji od nieograniczonych czynników ekonomicznych – w tym kontekście jasne stanowisko wyraził TSUE co do umowy Alior Bank w wyroku z dnia 13 lutego 2025 r. w sprawie C 472/23, w którym to w odniesieniu do powyższych obowiązków wypływających z art. 30 ust. 1 pkt 10 u. o k.k. orzekł, iż warunki zmiany opłat muszą być: jasne (czytelne dla przeciętnego konsumenta), zrozumiałe (pozbawione ogólników i uznaniowości), weryfikowalne (pozwalające na sprawdzenie zasadności podwyżek) – co jednocześnie w ocenie TSUE w rzeczonym wyroku wzór umowy Alior Bank nie spełnia,
  5. art. 30 ust. 1 pkt 11 u. o k.k. – naruszenie polegające na braku podania precyzyjnych warunków zmiany oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, a także niewskazanie w umowie innych kosztów z tytułu ewentualnego zadłużenia.

Zgodnie z ustawą o k.k. w przypadku naruszenia CHOCIAŻBY JEDNEGO Z POWYŻSZYCH OBOWIĄZKÓW INFORMACYJNYCH przez kredytodawcę, konsument będzie zobowiązany wyłącznie do zwrotu kapitału, a uwzględnienie powództwa wiązać się będzie z zwrotem na rzecz Konsumenta:

  • wszystkich wpłaconych odsetek,
  • prowizji oraz wszystkich innych dodatkowych kosztów związanych z umową kredytową .

4. ORZECZENIA TSUE W SPRAWIE SKD

Na skutek rosnącej skali roszczeń Konsumentów w tym zakresie, Sądy Krajowe zwróciły się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o rozstrzygnięcie istotnej kwestii, która będzie miała bardzo ważne znaczenie w przypadku wystąpienia na drogę sądową (wielokrotnie wskazywałem również zainteresowanym osobom, które kontaktowały się z Kancelarią, iż tak naprawdę po raz kolejny TSUE wyznaczy przyszły kierunek orzecznictwa krajowego) –  I STAŁO SIĘ – W DNIU 23.04.2026 R. TSUE OGŁOSIŁ WYROK W SPRAWIE C-744/24, ZGODNIE Z KTÓRYM: TSUE zakazał naliczania odsetek (oraz innych kosztów kredytowych np. kosztów ubezpieczenia) od kwot, które nie zostały faktycznie wypłacone Kredytobiorcy, lecz zostały przeznaczone m.in. na: prowizję z tytułu udzielenia kredytu, koszty ubezpieczenia, inne koszty umowne.

Nie jest to natomiast jedyna sprawa przed TSUE dotycząca zagadnień wokół Sankcji Kredytu Darmowego – obecnie oprócz ww. sprawy toczą się także postępowania w sprawach C-566/24, C-831/24 i C-473/25.

Napisz lub zadzwoń, a Kancelaria dokona bezpłatnej analizy Twojej umowy.